04 Erotisch verhaal: Het sollicitatiegesprek
Sara en Tom hadden het er al maanden over — hoe het zou zijn om eens met macht te spelen, gewoon één keer, gewoon om te zien wat het met hen deed. Op zaterdagmiddag schreven ze de regels neer aan de keukentafel. Hij moest om negen uur in de logeerkamer wachten.
[Het sollicitatiegesprek]
De regels schreven ze samen neer aan de keukentafel op zaterdagmiddag. Safe word. Zachte grenzen. Harde grenzen. Wat mocht en wat niet. Sara, die een HR-team leidde, nam het even ernstig als een contract. Tom ondertekende het als een man die om zichzelf moest glimlachen en niet helemaal begreep waarom zijn hand een beetje trilde.
Ze zei hem dat hij om negen uur in de logeerkamer moest wachten. Dat hij moest dragen wat hij naar een echt sollicitatiegesprek zou dragen. Dat hij zijn telefoon in de keuken moest laten.
Hij zat in de logeerkamer in zijn witte hemd en zijn nette broek en voelde zich belachelijk. Toen hoorde hij haar hakken in de gang en voelde hij zich niet langer belachelijk.
Ze opende de deur.
Ze droeg zwart. Een kokerrok, een aansluitende blouse en de hakken die ze niet meer had gedragen sinds het kerstfeest van het werk, drie jaar geleden. Haar haar was opgestoken. Haar lippenstift was rood.
"Meneer Walsh," zei ze. "Bedankt dat u bent gekomen."
Ze glimlachte niet. Ze liep langs hem naar de stoel achter het kleine schrijftafeltje dat ze uit het bureau hadden gehaald, en ging zitten met haar enkels over elkaar. Ze keek hem pas aan toen ze goed zat.
"Ga zitten."
Hij ging zitten.
"U bent hier voor de functie."
"Ja."
"Ja?"
Hij aarzelde een halve seconde. Hij zag haar wenkbrauw omhooggaan. Hij voelde iets in hem naar voren kantelen.
"Ja, mevrouw."
"Beter."
Ze nam haar tijd. Ze deed alsof ze in een map keek die eigenlijk leeg was. Ze stelde hem vragen over zichzelf, maar geen enkele over een job. Vertel me waar u goed in bent. Vertel me wat u zou doen voor de juiste kans. Vertel me waar u nee tegen zou zeggen. Elke vraag trager dan de vorige. Hij probeerde zijn handen stil op zijn knieën te houden.
"Sta recht."
Hij stond op.
"Doe uw jas uit."
Hij deed het.
"Uw hemd. Langzaam."
Hij maakte de knopen één voor één los. Hij voelde haar ogen op zijn handen, op zijn borst, op de manier waarop zijn adem al korter was dan hij zou moeten zijn. Hij liet het hemd op de stoel vallen.
"Broek."
Hij trok die uit. Hij stond daar in zijn ondergoed. Hij had zich nog nooit in zijn leven zo bloot gevoeld, zelfs niet de eerste keer dat ze met elkaar naar bed gingen, vijftien jaar geleden.
Ze stond op. Ze liep langzaam in een cirkel om hem heen. Hij kon haar gezicht niet zien wanneer ze achter hem stond. Hij rook alleen haar parfum en voelde de lucht verschuiven wanneer ze bewoog.
"U bent zenuwachtig."
"Ja, mevrouw."
"Goed."
Ze pakte de zwarte tas van de vloer naast het bureau. Ze haalde er een zwarte zijden blinddoek uit. Ze hield hem omhoog.
"Zeg me uw woord."
"Rood."
"Zeg me wat uw woord betekent."
"Rood betekent stop."
"Goed."
Ze knoopte de blinddoek rond zijn hoofd. De wereld werd donker. Hij hoorde haar ademen. Hij hoorde het zachte geluid van stof. Hij hoorde hoe ze de tas opnieuw opende.
De boeien waren zacht. Aan de binnenkant gevoerd met iets warms. Ze draaide hem voorzichtig naar het bureau. Ze boog hem voorover tot zijn borst tegen het hout lag en zijn handen waren waar zij ze wilde hebben. Ze maakte eerst de ene pols vast, daarna de andere, aan de poten van het bureau.
Hij ademde nu snel.
"Tom," zei ze, met haar echte stem, zacht. "Nog altijd goed?"
"Ja. Ja, alsjeblieft."
"Terug naar mevrouw."
"Ja, mevrouw."
Ze liep achter hem. Hij voelde haar vingers traag en doelbewust langs zijn ruggengraat glijden, helemaal tot onderaan zijn rug. Ze stopte bij de rand van zijn ondergoed.
"Dit ook."
Ze schoof het naar beneden. Hij stapte eruit toen ze het hem zei.
Ze bleef een lange tijd achter hem staan zonder hem aan te raken. Hij hoorde haar ademhaling, traag en gelijkmatig. Toen lag haar hand op hem — één warme handpalm, plat tegen hem. Geen klap. Een claim.
"Dit is de positie waarvoor u hebt gesolliciteerd, meneer Walsh."
"Ja, mevrouw."
Ze liet één hand naar voren glijden en nam hem in haar vuist. Ze streelde hem langzaam. Eén keer. Twee keer. Net genoeg om hem tegen het bureau te laten kreunen.
"Ik denk dat u het hier goed zou doen."
"Ja — fuck — ja, mevrouw."
Ze stopte niet. Haar hand bleef over hem bewegen terwijl haar andere hand langs zijn rug gleed, over zijn dij, tussen zijn benen. Ook daar omvatte ze hem, haar handpalm warm. Ze hield hem op de rand van het bureau met één knie tegen de achterkant van zijn dij.
Hij trilde al.
"U mag niet klaarkomen zonder toestemming."
Hij knikte, maar hij wist niet zeker of hij nog in staat was te gehoorzamen.
Ze haalde haar hand van hem af. Hij jankte — echt jankte — en voelde zichzelf helemaal tot aan zijn borst rood worden.
Hij hoorde haar achter zich. Hij hoorde hoe ze iets openritste. Hij hoorde een nat geluid — haar eigen hand, tussen haar eigen benen, traag. Ze raakte zichzelf aan. Ze maakte een zacht geluid, alleen voor zichzelf, en het trok recht langs zijn ruggengraat omhoog.
"Alsjeblieft."
"Alsjeblieft wat?"
"Laat me."
"Laat u wat, meneer Walsh?"
"Laat me — laat me jou laten klaarkomen. Alles."
"Hm."
Ze liep rond het bureau. Ze tilde zijn blinddoek net genoeg op. Hij zag haar — blozend, haar dat uit de speld loskwam, haar vingers nat. Ze hield ze tegen zijn mond.
"Open."
Hij opende zijn mond. Ze schoof haar vingers naar binnen en hij proefde haar, en het geluid dat hij maakte was half een kreun en half een gebed.
Ze deed de blinddoek weer naar beneden.
Ze maakte eerst de ene pols los, daarna de andere. Ze draaide hem om tegen het bureau. Ze klom op hem — rok omhoog, nu zonder ondergoed, hij wist niet eens wanneer ze dat had uitgedaan — en liet zichzelf in één trage beweging op hem zakken, helemaal.
Hij riep in de blinddoek.
Ze bereed hem. Eerst langzaam. Daarna niet meer langzaam. Haar hand sloot licht rond zijn keel, niet genoeg om hem bang te maken, net genoeg om hem eraan te herinneren wiens kamer dit was. Zij kwam eerst, op hem, rond hem, en het geluid dat ze maakte leek in niets op het geluid dat ze op een gewone avond maakte.
"Nu," zei ze.
Hij kwam zo hard dat hij zijn eigen naam vergat.
Hij voelde hoe ze voorzichtig van hem af gleed, hem terug tegen het bureau liet zakken en de blinddoek met zachte vingers losmaakte.
Ze kuste hem. Zacht, echt. Gewoon Sara.
"Je hebt het goed gedaan."
"Sara — Christus —"
"Ik weet het."
Ze hielp hem rechtstaan. Ze liep met hem naar het bed. Ze ging naast hem liggen, streek zijn haar naar achteren en kuste zijn schouder. Een tijdje zeiden ze niets.
"Tom?"
"Mm."
"Je bent aangenomen."
Hij lachte zo hard in haar hals dat hij ervan schudde.
Benieuwd naar veilige, mooie soft bondage? Ontdek onze collectie Bondage & fixatie → — beginnersvriendelijk, lichaamsveilig en ontworpen rond vertrouwen.
Sara en Tom zijn al tien jaar getrouwd. Vanavond zou het gewoon een etentje worden — ze waren klaar om vroeg naar huis te gaan. Dat deden ze niet. Wat er daarna gebeurde, was precies zo’n avond waar elk koppel dat al lang samen is stiekem naar verlangt.
Sara en Tom hadden eindelijk het speeltje besteld waar ze al het hele jaar grapjes over maakten. Toen het pakket op de keukentafel belandde, wist geen van beiden goed wat ze ermee moesten doen. Dus deden ze het enige verstandige: ze namen het mee naar boven.
Sara en Tom hadden het huis voor het eerst in twee maanden helemaal voor zichzelf op een vrijdagavond. De kinderen waren gaan logeren. Hij kwam thuis uit de stad met een klein bruin flesje in zijn jaszak en een stil plan voor de avond.
